تبلیغات
گروه فرهنگی تبلیغی آیت الله آقانجفی قوچانی(ره) - زندگینامه آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی
" اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. "

زندگینامه آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی


زندگینامه آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی

ولادت و تحصیلات

آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی از علمای عامل و مجتهدین نامدار معاصر خراسان، در سال ۱۳۲۹ قمری برابر با سال ۱۲۸۹ شمسی در روستای خیرآباد مایوان متولد شد.

وی در سن ۱۳ سالگی برای تحصیل علوم دینی به شهر قوچان رفت و در طول سه سال، مقدمات را آموخت.

ایشان برای تکمیل تحصیلات خود در سال ۱۳۴۵ قمری به مشهد مقدس آمد و به مدت ۶ سال به تکمیل ادبیات عرب و دروس سطح پرداخت.

آیت الله قوچانی در سال ۱۳۵۱ قمری به نجف اشرف هجرت کرد و در حوزه درسی فقه و اصول آیات عظام آقا ضیاء عراقی، حاج سید محمود شاهرودی، حاج سید ابوالحسن اصفهانی و سایر بزرگان شرکت نمود.

ایشان پس از ۲۰ سال اقامت در حوزه نجف و نیل به درجه اجتهاد، در سال ۱۳۷۱ قمری به قوچان مراجعت کرد و در این شهرستان به ترویج و نشر احکام اسلامی و تدریس علوم دینی پرداخت.

آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی
اقامت در مشهد مقدس

وی پس از ده سال خدمت فرهنگی و علمی در قوچان، در سال ۱۳۸۱ قمری به مشهد مقدس عزیمت کرد و مجاورت دائمی حضرت ثامن الحجج (ع) را اختیار نمود.

از خود ایشان نقل شده است که «در ملاقاتی با علامه امینی، ایشان فرمودند چرا قوچان را ترک کردید، مردم در آنجا از شما بهره مند می شدند. گفتم شما در «الغدیر» این بیت را آورده اید: فرایتُ اَنّ الاعتزالَ سلامهً    و جعلتُ نفسی، واوَ عَمرو الزّائده (دنیا را به اهل دنیا گذاشتم…)»[۱].

آیت الله حاج شیخ ذبیح الله قوچانی علاوه بر مقام علمی و جامعیت، از وارستگی و معنویت والایی نیز برخوردار بود. او عالمی زاهد بود که در سیر و سلوک شرعی مقامی والا داشت. ایشان همچنین در حوزه علمیه مشهد با عالمان برجسته ای همچون آیت الله حاج شیخ مجتبی قزوینی ارتباط داشت.

ارتحال

این عالم ربانی در کمال زهد و تقوا در مجاورت امام هشتم زندگی می کرد تا این که در سحرگاه روز سه شنبه ۲۴ اسفند سال ۱۳۷۲ شمسی برابر با سوم شوال سال ۱۴۱۴ قمری بر اثر سکته قلبی درگذشت و در میان اندوه فراوان علاقه منداش در صحن آزادی (نزدیک ایوان طلا) حرم رضوی به خاک سپرده شد.

از اقدامات مفید آیت الله قوچانی، تأسیس مدرسه علوم دینی محمودیه فاروج می باشد که طلاب علوم دینی تا سطح لمعتین و رسائل در آن جا به تحصیل می پردازند[۲].

آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی
اندرزها

یکی از شاگردان[۳]مرحوم آیت الله قوچانی در یادداشتی به مناسبت یادبود این عالم ربانی آورده است: «مرحوم آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی بارها می فرمود: استادی داشتیم در نجف که همواره می گفت، سری سالم به قبر ببرید. هواهای نفسانی را از سر خارج کنید. انارة العقل مکسوف بطوع هوی؛ امیال نفسانی نور عقل را از میان می برد. سپس مقدمه مشهور اخلاقی اش را بیان می فرمود: اول آنکه همواره متوجه باشید که از دنیا خواهید رفت. (هر که آمد به جهان اهل فنا خواهد بود). دوم آنکه با خود هیچ نمی برید. (هر که آمد عمارتی نو ساخت / رفت و منزل به دیگری پرداخت و آن دگر پخت همچنان هوسی / وین عمارت بسر نبرد کسی).

با این مقدمات، راه موفقیت در ۳ چیز است: ۱٫ انجام واجبات ۲٫ ترک محرمات و ۳٫ در حد توان و شادابی روح، انجام مستحبات.

می فرمود: فریب دنیا را نخورید. چهارتا پول نشان تان می دهند تا فریب بخورید. دنیا، امروز آدمی را می فریبد و فردا می گریاند. سلاطینی که بر مردم مسلط بودند آخرش رفتند، ما هم می رویم. آنها چیزی نبردند و ما هم نمی بریم. پس در کارهایمان به این بیندیشیم که آیا «خدا» راضی است؟

مواظب باشید! جوانید و قدر جوانی خود را بدانید. الان که اینجا نشسته ام، همین امانت است. انسان از خود چیزی ندارد، همه ی امور از آن خداست. نباید گول خنده های دنیا را بخوریم که اسیر دنیا با فدیه هم آزاد نمی شود.

به یاد دارم که بارها این ابیات عبرت انگیز را برایم می خواند:

«هی الدنیا تقول بملء فیها            حذار حذار من بطشی و فتکی

فلا یغررکم حسن ابتسامی           فقولی مضحک و الفعل مبکی»

او به سادگی هر چه تمام تر پر معناترین گزاره ی عرفان شیعی را بیان می نمود: خداوند حکیم است و فعل لغو از او سر نمی زند. محال است که موجودی در عالم خلقت به خاطر او پا بر امیال شیطانی بگذارد و دستش گرفته نشود. ممکن نیست انسانی در برابر امیال گناه آلود مقاومت نماید و از رحمت خاص الهی دور بماند. آغاز ورود به عوالم متعالی از خویشتنداری از هواهای نفسانی شروع می شود…

همگان از حاج شیخ به «عالمی ربانی» یاد می نمودند. شنیدم که آخرین سخنان وی به اطرافیان خود «سفارش به تقوا و دوری از گناه و مظاهر فریبنده دنیا» بود. در هیچ مجلسی به یاد او ننشستم مگر آنکه از زهد و تقوای او یاد شود.

پانویس:

[۱]  . متاله قرآنی، ص ۴۷۷٫

[۲]  . به نقل از گنجینه دانشمندان، ج ۶، ص ۲۲۱ ؛ مشاهیر مدفون در حرم رضوی، ج ۱، ص ۲۳۹ همراه با اضافات.

[۳]  . فاضل ارجمند آقای دکتر کامیار صداقت ثمرحسینی