تبلیغات
گروه فرهنگی تبلیغی آیت الله آقانجفی قوچانی(ره) - به بهانه 24 ذی‌الحجة سال روز مباهله حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌و‌اله با مسیحیان
" اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. "


سلام بعضی ها اسلام رو متهم میکنند به اینکه ،دین را به زور شمشیر به کرسی نشونده است ، صرف نظر از دلائل فراوان بر رد این مدعی ، اولا : اسلام مثل انها نیست تا در مذاکره کم میارند، دست به تهدید و تهمت و ...میزنید ثانیا : اگه سواد دارند که دارند یه مقدار تاریخ بخونید در سالیان دور که مصادف بود با 24 ذی الحجة وقتی پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله دلائل خود را بر حقانیت اسلام بر مسیحیان ارائه کرد ولی قبول نکردن و گفتن ما بر حقیم و هنوز پیامبر اخر الزمان نیامده است وقتی پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله دید انها قبول نمیکنند، دست به شمشیر نبرد، فحش و ناسزا نگفت و ...فقط فرمود : پس خداوند متعال بین ما قضاوت میکند که کدام یک راست میگوییم ،لذا دعوت به مباهله نمودند ،که در ادامه می اید. ولی قبل از مطالعه اجازه بدید یه ربط کوچیک هم به شرایط جامعه خودمون هم بدیم که بعضی از گروهها یا مردم  یا احزاب تا در مناظره یا یه جریان کم میاورند به جای اینکه از رفتار نبی اکرم صلی الله علیه و اله درس بگیرند و راه منطقی را در پیش بگیرند،  متاسفانه میبینیم دست به توهین و فحش و ناسزا میزنند، به نظر شما این عمل در اسلام چه حکمی دارد؟

دعوت به مباهله یك دلیل روشن بر حقانیت پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله

 (فَمَنْ حَاجَّكَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِینَ)

هر گاه بعد از علم و دانش كه (در باره مسیح) براى تو آمده (باز) كسانى با تو در آن به محاجه و ستیز برخاستند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت مى‏كنیم و شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را دعوت مى‏نماییم، شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود (كسانى كه به منزله جان هستند) دعوت مى‏كنیم، شما هم از نفوس خود دعوت كنید، سپس مباهله مى‏كنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار مى‏دهیم"[1]

در آیه فوق خداوند به پیامبر خود دستور مى‏دهد كه هر گاه پس از استدلالات روشن پیشین كسى در باره عیسى با تو گفتگو كند، و به جدال برخیزد، به او پیشنهاد" مباهله" كن كه فرزندان و زنان خود را بیاورد و تو هم فرزندان و زنان خود را دعوت كن و دعا كنید تا خداوند دروغگو را رسوا سازد .

در روایات اسلامى وارد شده هنگامى كه پاى مباهله به میان آمد نمایندگان مسیحیان نجران از پیامبر مهلت خواستند تا در این باره بیندیشند، و با بزرگان خود به شور بنشینند، نتیجه مشاوره آنها كه از یك نكته روان‏شناسى سرچشمه مى‏گرفت                       

 این بود كه به نفرات خود دستور دادند اگر مشاهده كردید محمد با سر و صدا و جمعیت و جار و جنجال به مباهله آمد با او مباهله كنید و نترسید، زیرا حقیقتى در كار او نیست كه متوسل به جار و جنجال شده است، و اگر با نفرات بسیار محدودى از خاصان نزدیك و فرزندان خردسالش به میعادگاه آمد بدانید كه او پیامبر خداست و از مباهله با او به پرهیزید كه خطرناك است! آنها طبق قرار قبلى به میعادگاه رفتند ناگاه دیدند كه پیامبر فرزندانش حسن و حسین ع را در پیش رو دارد، و على ع و فاطمه ع همراه او هستند و به آنها سفارش مى‏كند هر گاه من دعا كردم شما" آمین" بگویید، مسیحیان هنگامى كه این صحنه را مشاهده كردند سخت به وحشت افتادند، و از اقدام به مباهله خوددارى كرده، حاضر به" مصالحه" شدند و به شرایط" ذمه" و پرداختن مالیات (جزیه) تن در دادند

بنا بر این منظور از" ابناءنا" در آیه منحصرا" حسن و حسین" ع هستند، همانطور كه منظور از" نساءنا" فاطمه ع، و منظور از" انفسنا" تنها على ع بوده است و احادیث فراوانى در این زمینه نقل شده است

" قاضى نور اللَّه شوشترى" در جلد سوم از كتاب نفیس" احقاق الحق" طبع جدید صفحه 46 چنین مى‏گوید:

" مفسران در این مسئله اتفاق نظر دارند كه" ابناءنا" در آیه فوق اشاره به حسن و حسین ع و" نساءنا" اشاره به فاطمه ع و" انفسنا" اشاره به على ع است.

سپس (در پاورقى كتاب مزبور) در حدود شصت نفر از" بزرگان اهل سنت" ذكر شده‏اند كه تصریح نموده‏اند آیه مباهله در باره اهل بیت ع نازل شده است و نام آنها و مشخصات كتب آنها را از صفحه 46 تا 76 مشروحا آورده است[2]

 

امام خمینی ره   و ایت الله صافی و ایت الله فاضل ره و ایت الله نوری همدانی :

مساله2816: جایز نیست براى جلوگیرى از معصیت، ارتكاب معصیت، مثل فحش و دروغ و اهانت. مگر آنكه معصیت، از چیزهایى باشد كه مورد اهتمام شارع مقدس باشد و راضى نباشد به آن به هیچ وجه، مثل قتل نفس محترمه. در این صورت باید جلوگیرى كند به‏هر نحو ممكن است.[3]

ایت الله بهجت ره :

فحش:حرام است دشنام دادن [ به ] اهل ایمان، مگر در صورت مزاحمت با مصلحت لازمه راجحه بر مفسده سبّ و شتم. و فرقى بین عادل و فاسق و مجهول الحال نیست، مگر آنكه متجاهرِ به ظلم یا افساد باشد كه سبّ ایشان ـ اگر چه در مورد خاصى غیبت باشد ـ جایز است.و در صورت عدم مجوّز، مطلق اهانت و ایذا و ظلم به مؤمن در نفس یا عرض یا مال، حرام است؛ و هر چه از اینها قابل معاوضه باشد، اخذ اجرت بر آن حرام است.[4]

ایت الله مظاهری :

در امر به معروف و نهى از منكر ارتكاب معصیت مثل فحش و دروغ و اهانت جایز نیست مگر آنكه آن معروف یا منكر اهم از آن معصیت باشد نظیر ترك نماز و تجاوز به عرض یا ناموس كسى.[5]

ایت الله وحید :

بر برخى از گناهان به طور صریح یا ضمنى ، تهدید و وعید به عذاب و آتش شده ، و یا در روایات وارده از اهل بیت عصمت ( علیهم السلام ) از آنها تعبیر به كبیره شده است ، و به مقتضاى آیهء كریمهء - ( ان تجتنبوا كبائر ما تنهون عنه نكفر عنكم سیئاتكم ) - ( اگر دورى كنید از گناهان كبیره اى كه نهى شده اید از آن ، مىپوشانیم از شما بدیها و سیئات شما را ) . اجتناب از آنها موجب آمرزش گناهان دیگر است . و بعضى از فقهاء ( اعلى الله مقامهم ) آنها را تا هفتاد و بعضى بیشتر از آن شمرده اند ، و قسمتى از آنها كه بیشتر مورد ابتلاست ذكر مى شود :

...

45 - ناسزا گفتن به مؤمن و اهانت به مؤمن و ذلیل كردن او  و ...[6]

 

پانویس


[1] . آل عمران : 61

[2]  . تفسیر نمونه :ج2 ص581 و 582 .

[3]  . توضیح المسائل (محشى - امام خمینى)، ج‌2، ص: 761 و  توضیح المسائل ایت الله صافی :کتاب امر به معروف و نهی از منکر

[4]  . توضیح المسائل :کتاب تجارت

[5]  . توضیح المسائل : امر به معروف و نهی از منکر

[6]  . توضیح المسائل :احکام امر به معروف و نهی از منکر





طبقه بندی: احکام، 
برچسب ها: مباهله، حکم فحش، حکم ناسزا، نامه رییس جمهور، سوال از رئیس جمهور،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 22 آبان 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()