تبلیغات
گروه فرهنگی تبلیغی آیت الله آقانجفی قوچانی(ره) - امام راه رسیدن به توحید ناب
" اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. "
امام حسین روزی در میان اصحابشان آمدند فرمودند، خدای متعال بندگان را جز برای اینکه او را بشناسند نیافرید و وقتی او را بشناسند بندگی می‌کنند و با بندگی کردن او از بندگی غیر او بی نیاز می‌شوند  ،بعد شخصی از آن حضرت سئوال کرد : شناخت خدا به چیست ؟ فرموند : معرفت اهل هر زمانی در این است امامی را که می باید ، اطاعت کنند .عموم مفسرین در آیه «ماخلقت الجن و الانس الا لیعبدون» گفته اند: لیعبدون به معنای لیعرفون است یعنی خلقت جن و انس به هدف کسب معرفت بوده و عبادت پروردگار بدون کسب معرفت حاصل نمی شود.چه خوبه که ببینیم امام حسین در سخترین شرایط خدا رو چطور شناخته:
حضرت در اول روز عاشورا می فرمایند : خدایا در هر گرفتاری اعتماد من به تو است و در هر سختی به تو امیدوارم، در هر امر مهمی به پشتیبانی تو دلبسته‌ام. و در ادامه حضرت می‌فرمایند: «  رغبة منّی إلیک عمّن سواک » و این جمله بسیار عجیبه « خدایا همه این مشکلات در راه تو آسان است و من میل به تو دارم و من تو را می خواهم و غیر تو را نمی خواهم »  این نهایت معرفته که عبد به جایی برسه همه کار ها رو تو دست خدا ببینه .حضرت در لحظات آخر عمر خود معارف عمیقی را بیان می‌فرمایند :«خدایا! ای بلند جایگاه! بزرگ جبروت! سخت توانمند (در کیفر و انتقام)! بی نیاز از مخلوقات! صاحب کبریایی گسترده! بر هر چه خواهی قادری! رحمتت نزدیک! پیمانت درست! دارای نعمت سرشار! بلایت نیکو!هر گاه تو را بخوانند نزدیکی!
و آنگاه افزود:  پروردگارا! بر قضا و قدرت شکیبایی می‌ورزم، معبودی جز تو نیست، ای فریادرس دادخواهان! پروردگاری جز تو و معبودی غیر از تو برای من نیست. بر حکم تو صبر می‌کنم ای فریادرس کسی که فریاد رسی ندارد! ای همیشه‌ای که پایان‌ناپذیر است! ای زنده کننده مردگان! ای برپا دارنده هر کس با آنچه که به دست آورده! میان ما و اینان داوری کن که تو بهترین داورانی!؛
منابع--------

1.« خَرَجَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ ع ذَاتَ یَوْمٍ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ بَعْدَ الْحَمْدِ لِلَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ وَ الصَّلَاةِ عَلَى مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ ص یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ وَ اللَّهِ مَا خَلَقَ الْعِبَادَ إِلَّا لِیَعْرِفُوهُ فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ فَإِذَا عَبَدُوهُ اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَةِ مَنْ سِوَاهُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا مَعْرِفَةُ اللَّهِ قَالَ مَعْرِفَةُ أَهْلِ کُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُمُ الَّذِی یَجِبُ عَلَیْهِمْ طَاعَتُه ؛  کنز الکراجکى 151.‏»

2. « ألّلهمَّ أنت ثقتی فی کلّ کرب، ورجائی فی کلّ شدّة، وأنت لی فی کلّ أمرٍ نزل بی ثقةٌ وعُدّة، کم من همٍّ یضعُف فیه الفؤاد، وتقلّ فیه الحیلة، ویخذلُ فیه الصدیق، ویشمتُ فیه العدوّ، أنزلته بک وشکوته إلیک، رغبة منّی إلیک عمّن سواک، ففرّجته وکشفته، وأنت ولیُّ کلّ نعمة، وصاحب کلّ حسنة، ومنتهی کلّ رغبة. الإرشاد: 2: 96 ورواه الطبری فی تأریخه: 3: 317 عن أبی مخنف، عن بعض أصحابه، عن أبی خالد الکاهلیّ، وفیه:« فأنت ولی کلّ نعمة ...»،

3.«اللَّهُمَ! مُتَعالِیَ‌ الْمَکانِ، عَظیمَ الْجَبَرُوتِ، شَدیدَ الِمحالِ، غَنِیٌّ عَنِ الْخَلائِقِ، عَریضُ الْکِبْرِیاءِ، قادِرٌ عَلی‌ ما تَشاءُ، قَریبُ الرَّحْمَةِ، صادِقُ الْوَعْدِ، سابِغُ النِّعْمَةِ، حَسَنُ الْبَلاءِ، قَریبٌ إِذا دُعیتَ، مُحیطٌ به ما خَلَقْتَ، قابِلُ التَّوْبَةِ لِمَنْ تابَ إِلَیْکَ، قادِرٌ عَلی‌ ما أَرَدْتَ، وَ مُدْرِکٌ ما طَلَبْتَ، وَ شَکُورٌ إِذا شُکِرْتَ، وَ ذَکُورٌ إِذا ذُکِرْتَ، أَدْعُوکَ مُحْتاجاً، وَ أَرْغَبُ إِلَیْکَ فَقیراً، وَ أَفْزَعُ إِلَیْکَ خائِفاً، وَ أَبْکی إِلَیْکَ مَکْرُوباً، وَ اسْتَعینُ بِکَ ضَعیفاً، وَ أَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ کافِیاً، أُحْکُمْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ قَوْمِنا، فَإِنَّهُمْ غَرُّونا وَ خَدَعُونا وَ خَذَلُونا وَ غَدَرُوا بِنا وَ قَتَلُونا، وَ نَحْنُ عِتْرَةُ نِبَیِّکَ، وَ وَلَدُ حَبیبِکَ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِاللَّهِ، الَّذی اصْطَفَیْتَهُ بِالرِّسالَةِ وَ ائْتَمَنْتَهُ عَلی‌ وَحْیِکَ، فَاجْعَلْ لَنا مِنْ أَمْرِنا فَرَجاً وَ مَخْرَجاً بِرَحْمَتِکَ یا أَرْحَمَ الرَّاحِمینَ».وأنظر: الکامل فی التأریخ: 3: 286- 287 وتاریخ مدینة دمشق: 14: 217 وترجمة الإمام الحسین علیه السلام ومقتله؛ من القسم غیر المطبوع من کتاب الطبقات الکبیر لابن سعد تحقیق السیّد عبدالعزیز الطباطبائی( ره): 71 به تفاوت، وانظر: سیر أعلام النبلاء: 3: 301، ونظم درر السمطین: 216»

4.«صَبْراً عَلی‌ قَضائِکَ یا رَبِّ لا إِلهَ سِواکَ، یا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ، مالِیَ رَبٌّ سِواکَ، وَ لا مَعْبُودٌ غَیْرُکَ، صَبْراً عَلی‌ حُکْمِکَ یا غِیاثَ مَنْ لا غِیاثَ لَهُ، یا دائِماً لا نَفادَ لَهُ، یا مُحْیِیَ الْمَوْتی، یا قائِماً عَلی‌ کُلِّ نَفْسٍ به ما کَسَبَتْ، احْکُمْ بَیْنی وَ بینه‌ام وَ أَنْتَ خَیْرُ الْحاکِمینَ؛(مقتل الحسین مقرّم، ص 282- 283)





طبقه بندی: خداشناسی، 
برچسب ها: امام، راه، رسیدن، توحید، ناب، عبادت، معرفت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 5 آذر 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()