تبلیغات
گروه فرهنگی تبلیغی آیت الله آقانجفی قوچانی(ره) - مطالب قرآنی
" اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. "


یا ایها الذین آمنوا كتب علیكم الصیام كما كتب على الذین من قبلكم لعلكم تتقون
 (بقره - 183 )


اى كسانى كه ایمان آورده‌اید روزه بر شما واجب شده همانطور كه بر اقوام قبل از شما واجب شده بود، شاید با تقوا شوید




طبقه بندی: مناسبتی،  قرآنی، 
برچسب ها: نتیجه روزه باید تقوا باشه ....، روزه، تقوا، ایمان، وبلاگ گروه فرهنگی تبلیغی آیت الله آقانجفی قوچانی(ره)،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 8 تیر 1393 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()

مردم از نظر دعا كردن برسه گروهند:

1. گروهى اعتقاد به دعا ندارند و دعا نمودن را عملى لغو و بیهوده مى پندارند.

2. افرادى اعتقاد به دعا دارند، ولى هنگام برخورد با مشكلات و سختى ها دعا مى كنند.

 مثلا وقتى كه دانستند گرفتار بیمارى صعب العلاج و یا لاعلاج شدند، دست نیاز به سوى قادر على الاطلاق بر مى دارند ولی  وقتى نجات و رهایى یافتند دیگر با خدا سر و كارى ندارند. چنان كه در قرآن مجید آمده :

(فَإِذا رَكِبُوا فِی الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدِّینَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ یُشْرِكُونَ )زمانى كه در كشتى مى نشینند، خدا را با اخلاص مى خوانند، ولى وقتى نجات یافتند و به ساحل نجات رسیدند، باز به حالت شرك بر مى گردند.(العنكبوت : 65)

و یا در آیه دیگر مى خوانیم :
 (وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ یَدْعُنا إِلى‏ ضُرٍّ مَسَّهُ كَذلِكَ زُیِّنَ لِلْمُسْرِفینَ ما كانُوا یَعْمَلُونَ )(
یونس : 12)

وقتى كه به انسان آسیبى مى رسد، از هر جهت ما را مى خواند (خوابیده و نشسته و ایستاده ) اما زمانى كه آسیب و ناراحتى را از وى بر طرف كردیم ، مى رود، مثل آنكه اصلا درباره ى گرفتارى اش با ما تماس نگرفته است .

3. افرادى كه پیوسته در دعا هستند و دعا را اسلحه خود در مبارزه با طاغوت و برقرارى قسط و عدالت مى دانند و به دعا عشق مى ورزند.

(...یا سَریعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا یَمْلِكُ اِلا الدُّعاَّءَ فَاِنَّكَ فَعّالٌ لِما تَشاَّءُ یا مَنِ اسْمُهُ دَوآءٌ وَ ذِكْرُهُ شِفاَّءٌ وَ طاعَتُهُ غِنىً اِرْحَمْ مَنْ رَأسُ مالِهِ الرَّجاَّءُ وَ سِلاحُهُ الْبُكاَّءُ ...)
اى‏ خدایى كه زود از بنده ه‏ات خشنود مى ‏شوى،بیامرز آن را كه جز دعا چیزى ندارد،همانا تو هرچه بخواهى انجام مى‏ دهى،اى آن‏كه نامش دوا و یادش‏ شفا و طاعتش توانگرى است،رحم كن به كسى‏ كه سرمایه ‏اش امید؛ و سازوبرگش اشك‏ریزان است.(بند آخر دعای شریف کمیل)

و خداوند متعال هم به آنها وعده ى استجابت دعا داده است ، آن جا كه مى فرماید:
(وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونی‏ أَسْتَجِبْ لَكُم )دعا كنید، تا مستجاب كنم .(غافر/60)




طبقه بندی: قرآنی، 
برچسب ها: دعا، مردم از نظر دعا کردن،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : جمعه 11 اسفند 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()

سوال:

برخی از علمای اهل تسنن برای تحریم عزاداری به یك روایت استناد می كنند كه متن روایت را شخصی به نام  سعید بن مسیّب  نقل می كند كه عایشه به هنگام فوت پدرش ابوبکر مجلس سوگواری برپا نمود چون خبر آن به عمر رسید وی دستور داد تا از آن جلوگیری کنند.

اما عایشه از دستور او سرپیچی کرد، عمر هشام بن ولید را مأمور ساخت تا نزد عائشه رفته و با زور شلّاق از نوحه و گریه عزاداران جلوگیری نماید زنان چون از مأموریت هشام آگاه شدند مجلس را ترک کرده و پراکنده شدند آنگاه عمر این سخن را خطاب به آنان گفت: (ترون ان یعذّب ابوبکر ببکائکن انّ المیّت یعذّب ببکاء اهله علیه؛ می خواهید با گریه خود ابوبکر را عذاب کنید همانا مرده با گریه نزدیکان خویش عذاب می شود.؟)( صحیح ترمذی، رقم 1002)


حال آیا عزاداری بر گذشتگان طبق این روایت اشكال دارد و حرام است؟


 پاسخ:

در پاسخ به این سوال باید به نكات زیر توجه كرد:


1)این روایت از رسول خدا نقل نشده و راوی آن عمر بن خطاب است چنانچه  ابن عباس می گوید: این روایات سخن خلیفه است نه سخن پیامبر (شرح النووی، ج 5، ص 308.)


2)روایتی قابل  قبول است كه با قرآن مجید در تعارض نباشد در حالیكه این روایت با صراحت قرآن  منافات دارد و لذا نمی توان به آن اعتماد كرد چرا كه در آیات الهی بارها و بارها به این حقیقت اشاره شده است كه:


( أَلاَّ تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى: كه هیچ بردارنده‏اى بار گناه دیگرى را بر نمى‏دارد.)(النجم :  38)


هیچ شخصی بار مسئولیت دیگری را بر دوش نمی كشد و هر فردی تنها مسئول اعمال و رفتار خودش است و این طور نیست كه شخصی را فقط و فقط به بهانه گریه افراد دیگر به او عذاب كنند.


منابع:

1)تفسیر نمونه

2)مقاله سید احمد خاتمی
گروه رهپویان قرآن





طبقه بندی: قرآنی، 
برچسب ها: تحریم عزاداری بر سید الشهداء و پاسخ قرآن، تحریم عزاداری بر سید الشهداء، تحریم عزاداری،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 1 آذر 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()


در جهان کنونی ما یکی از معضلاتی که وجود دارد این است که برخی از قدرتمندان و سران کشورها طرز فکر اشتباهی را دنبال می کنند و از این طریق بسیاری از افراد را از رفاه و آرامش محروم می کنند . به عنوان مثال یک شخص از خودشان در حادثه ایی که خود مقصر ست توسط افرادی ترور می شود آنگاه این دسته از افراد دم از حقوق بشر می زنند ولی وقتی جنایت بزرگی چون قضیه غزه پیش می آید همگی ساکت اند . چرا ؟؟
چون این عده از نژاد اعراب اند که متاسفانه این دید اشتباه گاهی از زبان اطرافیان خود ما هم شنیده می شود . حال قرآن در این زمینه چه می فرماید و چه راه و سبکی را معرفی می کند :

قرآن در سوره انعام آیه 98 می فرماید : 

« وَهُوَ الَّذِی أَنْشَأَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الْآیَاتِ لِقَوْمٍ یَفْقَهُونَ
و اوست كه شما را از یك تن آفرید ، برخى [از شما] استقرار یافته [در زمین] و برخى به ودیعت نهاده [در اصلاب و رحم‏هایند] ؛ ما آیات خود را براى قومى كه مى‏فهمند بیان كردیم . »

این آیه به ما می آموزد که همه ی انسان ها از یک پدر و مادرند و تفاوتی بینشان وجود ندارد . وقتی آدمی چنین طرز فکری دنبال کرد علاوه بر اینکه به دیگران ظلمی نمی کند بلکه دیگر در مقابل رنج وسختی دیگران نیز آرام نمی گیرد و به کمک و یاری دیگران می شتابد .

بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند 
چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار.
گروه رهپویان قرآن




طبقه بندی: قرآنی، 
برچسب ها: من و تو، گروه رهپویان قرآن، بنی آدم اعضای یکدیگرند، فکر، نژاد عرب، انعام آیه 98، غزه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 1 آذر 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()

بسم الله الرحمن الرحیم 

با توجه به بسیاری از آیات قرآن ، روشن می شود که هدف از نزول قرآن ، هدایت وراهنمایی  انسانها به سوی سعادت وکمال بوده

است .

بر همین اساس  قرآن در  مرحله  نخست ، همه ی انسانها را به هدایت و بسوی  خداپرستی دعوت می كند . (.. هدی للناس ..)(بقره -185).

 اما چون تنها گروهی اندكی  دعوت قرآن را اجابت می كنند لذا می فرماید: (هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ یُوقِنُون‏)

این قرآن براى عموم مردم مایه بصیرت بسیار و براى اهل یقین موجب هدایت و رحمت پروردگار است‏.(جاثیه -20).


حال با توجه به اینکه امام معصوم علیه السلام ،  قرآن ناطق است ، پس در زمینه ی هدایت کردن مردم ، باید بین او وقرآن ،  این هماهنگی وارتباط وجود داشته باشد 

 که بر اساس حدیث شریف (إنّ‏ الحسین‏ مصباح‏ الهدى‏ و سفینة النجاة) (1) می بینیم  که   امام حسین علیه السلام هدفش  از سفر به کربلا ،   هدایت همه جامعه بوده است  ،  ولذا حضرت  ا ز همان آغاز حركت خود به سوی کربلا ، تنها در اندیشه  هدایت  کردن مردم  بود ه است ، نه به فکر مقام و ریاست و دنیا و... .

حضرت در هر موقعیت و هر مکانی ، با هر وسیله ای  ، مردم را  وبه سوی حیات طیبه و وادی نور ،  هدایت وراهنمایی می کرده است 

 اما با این همه ، می بینیم که جز گروهی اندك هدایت آن حضرت را نپذیرفتند و تنها پرهیزكاران و نیكوكاران دعوت قرآن ناطق، حسین علیه السلام را لبیك گفتند .


................................

1 : مدینة معاجز الأئمة الإثنی عشر، ج‏4، ص:52
گروه رهپویان قرآن





طبقه بندی: قرآنی، 
برچسب ها: عزاداری در قرآن، منشا عزاداری، دلیل عزاداری،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : جمعه 26 آبان 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()
  • تعداد کل صفحات : 5  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5