تبلیغات
گروه فرهنگی تبلیغی آیت الله آقانجفی قوچانی(ره) - مطالب خداشناسی
" اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. "
امام حسین روزی در میان اصحابشان آمدند فرمودند، خدای متعال بندگان را جز برای اینکه او را بشناسند نیافرید و وقتی او را بشناسند بندگی می‌کنند و با بندگی کردن او از بندگی غیر او بی نیاز می‌شوند  ،بعد شخصی از آن حضرت سئوال کرد : شناخت خدا به چیست ؟ فرموند : معرفت اهل هر زمانی در این است امامی را که می باید ، اطاعت کنند .عموم مفسرین در آیه «ماخلقت الجن و الانس الا لیعبدون» گفته اند: لیعبدون به معنای لیعرفون است یعنی خلقت جن و انس به هدف کسب معرفت بوده و عبادت پروردگار بدون کسب معرفت حاصل نمی شود.چه خوبه که ببینیم امام حسین در سخترین شرایط خدا رو چطور شناخته:
حضرت در اول روز عاشورا می فرمایند : خدایا در هر گرفتاری اعتماد من به تو است و در هر سختی به تو امیدوارم، در هر امر مهمی به پشتیبانی تو دلبسته‌ام. و در ادامه حضرت می‌فرمایند: «  رغبة منّی إلیک عمّن سواک » و این جمله بسیار عجیبه « خدایا همه این مشکلات در راه تو آسان است و من میل به تو دارم و من تو را می خواهم و غیر تو را نمی خواهم »  این نهایت معرفته که عبد به جایی برسه همه کار ها رو تو دست خدا ببینه .حضرت در لحظات آخر عمر خود معارف عمیقی را بیان می‌فرمایند :«خدایا! ای بلند جایگاه! بزرگ جبروت! سخت توانمند (در کیفر و انتقام)! بی نیاز از مخلوقات! صاحب کبریایی گسترده! بر هر چه خواهی قادری! رحمتت نزدیک! پیمانت درست! دارای نعمت سرشار! بلایت نیکو!هر گاه تو را بخوانند نزدیکی!
و آنگاه افزود:  پروردگارا! بر قضا و قدرت شکیبایی می‌ورزم، معبودی جز تو نیست، ای فریادرس دادخواهان! پروردگاری جز تو و معبودی غیر از تو برای من نیست. بر حکم تو صبر می‌کنم ای فریادرس کسی که فریاد رسی ندارد! ای همیشه‌ای که پایان‌ناپذیر است! ای زنده کننده مردگان! ای برپا دارنده هر کس با آنچه که به دست آورده! میان ما و اینان داوری کن که تو بهترین داورانی!؛

ادامه مطلب


طبقه بندی: خداشناسی، 
برچسب ها: امام، راه، رسیدن، توحید، ناب، عبادت، معرفت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 5 آذر 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()
احتمال داره برای خیلی از ماها  این سوال پیش بیاد که اگه خدا داره بقول معروف خدایی میکنه و ناظر به همه کارهای بشر هست  و اگه خدا همه جا وجود داره پس این همه درد و رنجی که تو جامعه موج میزنه رو خدا بوجود میاره؟! وقتی یه نفر مریض میشه و مثلا سرطان خون میگیره پس خدا چکار میکنه؟ اصلا چرا میزاره اون سرطان بگیره؟ این همه بچه های بی سرپرست چه گناهی دارن که باید اینطور زندگی کنن؟



برای روشن شدن بحث ابتدا یه داستان رو ذکر میکنم بعد توضیح مختصری رو خواهم داد:
مردی برای اصلاح سر و صورتش به آرایشگاه رفت. در بین کار گفتگوی جالبی بین آنها در گرفت. آنها در رابطه به موضوعات و مطالب مختلف صحبت کردند و وقتی به موضوع خدا رسید، آرایشگر گفت : من باور نمیکنم خدا هم وجود داشته باشد.
مشتری پرسید: چرا باور نمیکنی؟
آرایشگر جواب داد: کافیست به خیابان بروی تا ببینی چرا خدا وجود ندارد، به من بگو اگر خدا وجود داشت این همه مریض می شدند؟ بچه های بی سرپرست پیدا میشد؟ اگر خدا وجود میداشت نباید درد و رنجی وجود داشت. نمیتوانم خدای مهربانی را تصور کنم که اجازه میداد این همه درد و رنج و جود داشته باشد.
مشتری لحظه ای فکر کرد اما جوابی نداد. چون نمیخواست جر و بحث کند. آرایشگر کارش را تمام کرد و مشتری از مغازه بیرون رفت. به محض اینکه از مغازه بیرون آمد مردی را دید با موهای بلند و کثیف و به هم تابیده و ریش اصلاح نکرده ظاهرش کثیف و به هم ریخته بود. مشتری برگشت و دوباره وارد آرایشگاه شد و به آرایشگر گفت: میدانی چیست! به نظر من آرایشگر ها هم وجود ندارند! آرایشگر گفت: چرا چنین حرفی میزنی؟ من اینجا هستم. من آرایشگرم، همین الان موهای تو را کوتاه کردم.
مشتری با اعتراض گفت:  نه. آرایشگرها وجود ندارند، چون اگر وجود داشتند. هیچکس مثل مردی که بیرون است. با موهای بلند و کثیف و ریش اصلاح نکرده پیدا نمیشد. آرایشگر:  نه بابا! آرایشگرها وجود دارند، موضوع این است که مردم به ما مراجعه نمیکنند.
مشتری تائید کرد: دقیقاً نکته همین است، خدا هم وجود دارد! فقط مردم به او مراجعه نمیکنند و دنبالش نمیگردند، برای همین است که این همه درد و رنج در دنبا وجود دارد!
بله مشکل از ماست طبق آیه قرآن که میگه هر دردو رنجی که به شما میرسد از ناحیه خودتان است(فبما کسبت ایدیکم) و  درواقع خودمان باعث بوجود اومدن اینهمه درد و رنج میشیم
اگه بچه هامون ناقص بدنیا میان و یا بعضی بچه ها بی خانمان میشن بخاطر رفتار ما پدر و مادر ها و خانواده ها ست البته خدا هم در دنیای دیگر جبران خواهد کرد برای اون کودک ولی علت بوجود اومدن مشکل خود والدین هستند که خدا رو فراموش میکنن و با گناه باعث بوجود اومدن درد و رنج برای خودشون و بچه هاشون میشن




طبقه بندی: خداشناسی، 
برچسب ها: سایر مباحث خداشناسی، ادله اثبات خداوند متعال، چرا این همه درد و رنج؟ پس خدا کجاست؟،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 17 آبان 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()

 در پست قبلی گفتیم که خدا برای خودش هدفی نداره ولی چون حکیم هست پس باید برای مخلوقات خود هدفی قرار داده باشه.

از جمله مخلوقات خدا ، انسانها هستند و چون خدا آگاه به همه ابعاد جسمی و روحی ماست پس اهدافی برای ما قرار داده تا به آن اهداف برسیم .

چنانکه در آیات و روایات به این اهداف اشاره شده است که عبارتند از :

آزمایش انسانها(1)؛آگاهی  به قدرت و علم بی پایان الهی (2)؛عبادت کردن (عبودیت)(3)؛رسیدن به رحمت الهی(4)؛رسیدن به قرب  و خشنودی خدا(5)

با کمی فکر کردن در این آیات متوجه می شویم که این آیات به ترتیب در راستای یکدیگر هستند و برخی هدف مقدماتی و ابزاری نسبت به برخی دیگرند(مانند آزمایش کردن وآگاهی به قدرت و علم خدا)و برخی هدف متوسط (مانند عبودیت ) و برخی هدف نهایی و اصلی هستند (مانند مورد رحمت قرار گرفتن و رسیدن به قرب خدا ).(6)

اما نکته ای که اینجا باید به اون توجه کنیم اینکه خطاب این آیات مربوط به همه ی انسانهاست و همه ی انسانها این توانایی را دارند به هدف نهایی برسند ولی این انسان هست که در این دنیا که به فرموده پیامبر(ص):مزرعه آخرت است ، چگونه عمل کند و چه عقایدی داشته باشد و به میزان آن به درجاتی از این اهداف میرسد.پس انسانها سه دسته اند:

1-عده ای به آن هدف نهایی می رسند .

2-عده ای به آن هدف نهایی نمی رسند و بر اساس اعمال و استعدادهای خود به درجاتی از این اهداف می رسند (7)

3- عده ای نه تنها به سوی کمال حرکت نمی کنند بلکه از حیوانات هم پست تر می شوند چنانکه خداوند می فرماید:أُوْلَئكَ كاَلْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَل‏؛اینان همانند چارپایانند حتى گمراه‏تر از آنهایند.(8)


ادامه مطلب


طبقه بندی: خداشناسی، 
برچسب ها: مباحث آفرینش، هدف خدا از خلقت انسان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 17 آبان 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()
خدا یگانه و بی شریكه، ولی آوردن ضمیر جمع "ما"به چند جهت می تونه باشه:
1_ بعضی از كارهای الهی به واسطه ملائكه كه جنود و كارگزاران الهی هستند انجام می شه، در این  موارد ضمیر جمع آورده می شه مثل: "إنّا كلّ شی خلقناه بقدر؛(قمر ،آیه 49) "ما" هر چیزی را به اندازه،خلق كردیم". و چون كارگزاران الهی جدای از خدا و مستقل نیستند، پس باید به صورت ضمیر جمع بیاد. غالبا ضمیر جمع "ما"تو كارهایی به كار می ره كه مربوط به عالم ماده است . عالم ماده عالم اسباب و مسبباته و تمام اسباب بر اساس سنت و قانون الهی تاثیر گذارند ، بنابراین، كاربرد ضمیر جمع به این معنیه كه علت ها و اسباب دیگه هم تاثیر گذار در آفرینشند و خدا علت بی واسطه افعال نیست. اما از آنجا كه این اسباب و علل جدای از خداوند نیستند و قبلا گفتیم مظاهر اسماء و صفات الهی و  نشأت گرفته از ذات الهی هستند، تعبیر به "ما" منافاتی با یكتایی ذات الهی و شریك نداشتن نداره،  چون شریك تو جاییه كه دو موجود مستقل و جدای از هم كاری رو انجام بدن و تو این عالم چیزی جدای از ذات الهی و مستقل از خدا نیست.
2-گاهی آوردن ضمیر جمع به جهت  موضوع مهمی بوده كه باید به آن اهمیّت ویژه ای داده می شد، مانند حفظ و نگه داری قرآن از تحریف. خداوند می فرماید: "انّا نحن نزّلنا الذّكر و انّا له لحافظون؛(حجر ،آیه 9)بدرستی "ما" خودمان قرآن را نازل كردیم و خودمان آن را حفظ می كنیم".این آیه متضمّن پنج ضمیر جمعه  به خاطر اهمیت دادن به قرآن . پس، جمع آوردن ضمیر گاهی به جهت اهمیت موضوعه.
 
3- گاهی جمع آوردن ضمیر برای تعظیمه ، مثل:
"انّا هدیناه السبیل؛(انسان ،آیه 3) "ما" راه را به شما نشان دادیم".که اینجا ضمیر جمع عظمت راه هدایت الهی رو بیان می کنه.

اما وقتی که ضمیر متكلم وحده"من"بیان می شه حتما عنایت خاص به مطلبی بوده، یا خلق بلاواسطه چیزی در نظر بوده تا احتمال مداخله غیر و وسائط، دفع بشه، مثل: ِانَّنِی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِی وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِی (طه،آیه14) همانا "من" خودم خدا هستم وهیچ خدای غیر از "من" نیست پس "من"راعبادت کن ونماز را به یاد"من" به پا دار " به خوبی معلومه که اینجا آوردن ضمیر جمع مخالف عبودیت و ذکر خالصانه است.(آیت الله صافی، معارف دین، ج 1، ص 178)




طبقه بندی: خداشناسی، 
برچسب ها: خدا، قرآن، لفظ، ضمیر، ما، استفاده، كارگزاران الهی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 14 آبان 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()

بعضیا همیشه این سوال رو تو ذهنشون دارن، بعضی دیگه هم بعضی وقتا از خودشون می پرسن راستی خدا ما رو دوست داره و به یاد ما هست، یا نه ما رو فراموش کرده و دیگه ما رو دوست نداره؟ برای پاسخ به این سوال باید دنبال معیار دوست داشتن خدا باشیم؛ اینکه ما خدا رو دوست داشته باشیم خوبه، ولی مهم تر از اون اینه که خدا ما رو دوست داشته باشه. خداوند متعال خودش در قرآن جواب هر دو سوال رو داده و معیار دوست داشتن رو معرفی کرده و اون «تقوای الهی» است، قرآن در سوره حجرات آیه 13 میفرماید: «إن أکرمکم عند الله أتقاکم» این آیه به صراحت بیان میکنه معیار اینکه خداوند متعال انسان رو دوست داشته باشه تقوا و پرهیزکاریه؛ یعنی هر چه ما با تقوا تر باشیم خداوند متعال بیشتر ما رو دوست داره.


همچنین معیار اینکه ما خدا و رسول رو دوست داشته باشیم رو هم معرفی کرده و فرموده است: «قل إن کنتم تحبون الله فالتبعونی یحببکم الله و یغفر لکم ذنوبکم والله غفور رحیم : بگو اگر خدا رو دوست دارید، از من پیروی کنید، آنگاه خداوند نیز شما را دوست خواهد داشت و گناهان شما را خواهد بخشید که خداوند متعال آمرزنده و مهربان است»(آل عمران- 31). یا اینکه در آیه بعدی فرمود: «قل اطیعوا الله و الرسول فإن تولوا فإن الله لا یحب الکافرین : بگو خدا و رسول را پیروی کنید، و هر کس کافر شود خداوند کافران را دوست ندارد»(آل عمران- 32).


لذا با توجه به این آیات تنها و تنها معیار دوست داشتن خداوند متعال، تقوای الهی و اطاعت فرامین اوست، یعنی انجام واجبات و دوری از محرمات؛ لذا به هر اندازه تقوای انسان قوی تر باشه، هم خدا و هم رسولش اون رو بیشتر دوست دارد و هم انسان اونا رو بیشتر دوست داره. بعضی از انسانها فکر می کنن خدا رو خیلی دوست دارن، اما نسبت به دستورات الهی هیچ توجهی ندارن؛ نماز نمی خونن، روزه نمی گیرن، حجابشون درست نیست و... طبق این آیات اونا دروغ میگن و اصلا خدا رو دست ندارن. لذا تنها معیار دوست داشتن خدا و پیامبر رعایت دستورات الهیه و لا غیر.


هم چنین نباید فکر کرد معیار اینکه خدا آدم رو دوست داره نعمت های دنیاییه؛ یعنی اگه خدا به کسی نعمت بیشتری داده، خدا اونو بیشتر دوست داره؛ نه معیار تقواست. اگه اینجوری باشه امثال «معاویه» و «یزید» که پادشاه بودن، باید پیش خداوند متعال محبوب تر از امیرالمومنین(ع) باشن، در حالیکه می دونیم نیستن.


اما چرا خدا به بعضی ها که دوسشون نداره نعمت دنیایی میده؟ این سوال رو در پست بعدی جواب میدم(انشاءالله).





طبقه بندی: خداشناسی، 
برچسب ها: تقوا، معیار دوست داشتن خدا، میعار اینکه خدا و رسول را دوست داریم، معیار دوست داشتن خدا و رسول چیه؟،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 14 آبان 1391 | توسط : حسن گندمکار | نظرات()
  • تعداد کل صفحات : 4  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4